×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 948 niet laden

Merde…

Voor de tweede keer dit jaar schudde de Westerse wereld vanuit Parijs op haar grondvesten. Was de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo een gerichte attaque op het Vrije Woord in al zijn facetten, afgelopen vrijdag leken de gekozen doelen een stuk willekeuriger. In eerste instantie dan! Restaurants, bars, een concertzaal en een voetbalstadion. De dingen die we doen als we een vrijdagavondje vrij zijn. Een gerichte aanval op onze manier van leven. Vanaf afgelopen weekend zijn we allemaal doelwit.

Boosheid, woede, angst, wraak, verslagenheid, allerlei gevoelens speelden de dagen erna door mijn hoofd. De nieuwsfeitjes druppelden langzaam binnen. Het gruwelijk hoge aantal doden en gewonden. De onzekerheid of de daders nu allemaal dood of gepakt waren of niet. De constatering dat er ook Syrië-gangers tussen de terroristen hadden gezeten (waarbij het voor sommige mensen nog lastig blijkt om Syrië-ganger en asielzoeker-uit-Syrië uit elkaar te houden, terwijl dit toch echt radicaal andere begrippen zijn). De jij-bakken die vanuit populistische hoek meteen afgevuurd werden en de valse parallel die hieruit getrokken werd naar de Europese vluchtelingenopgave. De hijgerigheid van serieuze en social media, zoals bij het voorbeeld met het gevonden Syrische paspoort: Bij een opgeblazen zelfmoordterrorist wordt een Syrisch paspoort gevonden, deze blijkt als bootvluchteling op het Griekse eiland Leros geregistreerd te zijn, ergo ‘Zie je wel dat er terroristen tussen de vluchtelingen zitten!’ Een paar uur later blijkt het om een vals paspoort te gaan en maakt het mogelijk deel uit van de IS-strategie om angst, dood en verderf te zaaien in Europa. Diezelfde framing zagen we bij een Egyptisch paspoort; een van de daders was van Egyptische afkomst. Later bleek het paspoort inderdaad van een Egyptenaar, hij was alleen slachtoffer in plaats van dader. In mijn zoektocht naar antwoorden op waaromvragen, stuitte ik op een confronterend interview met Peter Knoope (antiterreurexpert) met de schreeuwende calimero-kop ‘De hele wereld haat ons’ (www.knack.be). Hierin wordt een afstotelijk spiegelbeeld geschetst van de Westerse wereld zoals wij hem zien, afgezet tegen hoe de mensen uit de landen die we eeuwenlang uitgebuit, vernederd en onderdrukt hebben hier tegenaan kijken. Onze ‘pretentieuze geschiedenisopvatting’ staat aan het allerbegin van antiwesterse terreur:

‘Onze westerse samenleving, met haar modernistische kijk op het leven, is behept met een geloof in de toekomst. De hele moderniseringsgedachte gaat over de maakbaarheid van de toekomst: de wereld wordt beter, de wereld zal veranderen, onze economie zal groeien. Maar voor veel mensen in deze wereld is tijd iets heel anders. Voor grote delen van de wereldbevolking gaat de wereld niet over morgen maar over gisteren: wat hebben we meegemaakt, wat is er in het verleden met mij en mijn cultuur, met mijn voorouders aan de hand geweest. Die honderden jaren van geschiedenis zijn de bagage op ieders rug. De toekomst is een fantasie. Het westerse modernisme is geneigd die visie op geschiedenis te ontkennen. En dat geeft een enorme kortsluiting.’

Verklaring zoeken is essentieel voorafgaand aan het oplossen van problematiek. Niet om goed te praten, maar om te weten waar te beginnen. Knoope ziet terroristische organisaties als een piramide, als je de top verwijdert vult deze zich automatisch met soms zelfs nog barbaarsere lieden dan die topmannen en de piramide blijft intact:

‘Onder dat kleine groepje mensen dat gemobiliseerd is door de IS en daadwerkelijk de stap naar barbaars geweld wil zetten, zit een zee van mensen die goed begrijpen waarom die mensen dat doen (…) Het is strategisch verstandiger om het draagvlak weg te nemen, de bodem eruit slaan.’

Dit wordt een gigantische denkomslag en opgave voor de nabije toekomst! Een piramidespel zonder weerga. Simpelweg omdat de reusachtige aversie tegen ‘Het Westen’ zich niet slechts concentreert in één religie, of in één staat, of in één volk. Hoe makkelijk dat de probleemstelling én een oplossing ook zou maken. Dat zou de mislukte War-on- Terror ons onderhand toch getoond moeten hebben. Tot die tijd zullen terroristische aanslagen als in New York, Madrid, Londen en Parijs op de loer blijven liggen, hoe verschrikkelijk ook. In de tussentijd zal het een uitdaging zijn ons niet te laten verleiden door populistische schijnoplossingen en ondertussen niet lamgeslagen door angst restaurants, bars, concertzalen en voetbalstadions te mijden. Makkelijker gezegd dan gedaan: Dit schrijvende annuleer ik in een ander scherm mijn aankomende weekendje Parijs. Merde.. 

Lees meer...

Joseph H.J. Aldenzee Allerheiligen & Chrysanten

Ik houd van speelfilms en soms zie je bij een oude film ineens een titel in beeld die aangeeft dat we terug in de tijd gaan. Je ziet dan bijvoorbeeld ‘20 jaar geleden’. Dan ga ik er meestal eens eventjes goed voor zitten. Was het bij ons maar net zo makkelijk om voor een kort moment terug te gaan in de tijd. Hoe ouder je bent, hoe meer herinneringen je met je meedraagt en hoe fijn zou het zijn als je een aantal van die momenten eens even zou kunnen herbeleven. Allerheiligen, dat we net weer achter de rug hebben, is een van die momenten waarop de hang naar herinneringen extra opspeelt. Ik noem Allerheiligen altijd een chrysantenfeestje afgaande op de hoeveelheden van deze bloemen die in deze periode bij de bloemenboeren vandaan worden gesleept door trouwe nabestaanden. Ook ik ben onlangs weer trouw met mijn karretje vol chrysanten naar het kerkhof gegaan om de resten van mijn vader, moeder en wat broers en zussen op te fleuren en weg te zinken in mijmeringen over een aantal decennia geleden.

Lees meer...

Stoelendans

Mijn dochter Lot is van de ritueeltjes. Zo heeft ze ook een ritueel als ze in bad geweest is. Hierbij is bad overigens nogal ambitieus, aangezien ze het met een plastic wasmand moet doen. Na dat bad kijkt ze altijd nog één filmpje: Kikker en de stoelendans. Via Netflix uiteraard, Lot is van de generatie die het scherm reuze interessant vindt, maar waarbij televisie kijken gedoemd is om langzaam uit te sterven. ‘Kikker en de stoelendans’ gaat over de welbekende figuren van Max Velthuis: Eend, Rat, Varkentje Haas, Beertje en Kikker zelf natuurlijk. Op een regenachtige dag waarop deze dierenvrienden zich hadden voorgenomen eens lekker te gaan picknicken, zijn ze ineens tot binnenblijven verplicht. Rat oppert om een spelletje stoelendans te gaan doen, waarop Eend meteen inhaakt door aan te geven dat ze toevallig ontzettend goed is in de stoelendans. Beertje heeft geen flauw idee hoe het spel moet en Kikker legt het hem rustig even uit. Topfavoriet Eend stelt zich uiterst collegiaal op en steekt nieuwkomer Beertje een hart onder de riem: ‘Doe mij maar gewoon na, Beertje!’.

Lees meer...

Tellen!

Vorige week stond de Onderwijsbegroting 2016 op het programma in de Tweede Kamer. Wat wij jaarlijks ongeveer uitgeven aan onderwijs in de breedste zin des woord staat gelijk aan het bedrag waar we ‘met zijn allen’ de ABN AMRO voor gekocht hebben; een slordige 30 miljard euro aan belastinggeld. Dat we deze bank in de komende maanden met een megaverlies weer terug naar de beurs gaan brengen, daar kraait hooguit een technocratische portefeuillehouder Financiën naar. Minister Dijsselbloem denkt er ongeveer 16 miljard euro aan te kunnen ‘verdienen’, om en nabij 15 miljard verlies wat we nooit meer terug zullen zien. Daar hoef je geen rekenwonder voor te zijn!

Lees meer...

Joseph H.J. Aldenzee - ‘Hoe duur mag onze solidariteit eigenlijk zijn?’ Het zwaard van Damocles

Zoals de Christenen met het Goddelijk zwaard aan hun zijde Australië van de Aboriginals, Noord- en Zuid- Amerika van de indianen, China van de Tibetanen en de Joden zich van de Palestijnen hebben ontdaan, zullen de Moslims uit Syrië, Afghanistan, Jemen, Somalië en Pakistan, gesteund door een ander Goddelijk zwaard, Europa van de Ongelovigen en Joden komen ontdoen!

Met de komst van de duizenden vluchtelingen, die dit jaar de Middellandse Zee zijn overgestoken en over Europa uitzwermen, zal het economisch bloed gaan vloeien omdat geen enkel Europees land weerstand kan bieden om deze vluchtelingenstroom, met tienduizenden tegelijk op te vangen, te voeden, te huisvesten, te onderwijzen en zelfredzaam met een baantje een plek binnen de Europese verzorgingsstaat te kunnen aanbieden. Binnen nu en 5 jaar zal de Europese kookpan tot ontploffing komen en zullen wij, 'Europese Aboriginals' tegen een nieuw Goddelijk zwaard ten strijde moeten trekken om het Islamitische en culturele gedachtegoed dat de Nieuwkomers zullen meebrengen ons het laatste restje cultuurgoed dat we nog over hebben met de grond gelijk zullen maken.

Lees meer...

Droom!

Afgelopen zaterdag was dan eindelijk de grote dag aangebroken. Mijn dochter was jarig en werd vier jaar! Ongelooflijk hoe snel dat allemaal gaat (jaja, cliché). Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ze geboren werd en we twee maanden eerder van haar mochten genieten. Mijn grootste droom ging op die 24e oktober 2011 in vervulling; met mijn grote liefde samen een kind krijgen! Het kind dat me voor haar vierde verjaardag al een hele week slapeloze nachten bezorgde..

Lees meer...

Van migratie naar integratie!

Er is geen ontkomen aan. Wanneer je de TV aanzet, of een willekeurige krant openslaat word je er mee geconfronteerd: de vluchtelingenproblematiek is overal. Ik kom er zelf helemaal niet meer los van, mede ingegeven door mijn betrokkenheid als leerkracht in een klas met asielzoekerskinderen en de rol die ik hebben binnen mijn fractie in de Provinciale Staten.

Lees meer...

Tijd!

Dit weekend bestond De Wereld Draait Door 10 jaar, het enige programma waar ik nog wel eens voor wil gaan zitten. In de loop der jaren wel steeds minder, omdat de factor Tijd een grote wissel trekt op mijn avonden. Half 8 was voor ouders met jonge kinderen een perfecte tijd, want die kinderen gaan doorgaans zo rond een uurtje of 7 ’s avonds naar bed. Alle tijd voor de vaste ritueeltjes en dan met een bakkie koffie onderuitgezakt de bank op voor Matthijs en zijn gasten. Totdat een paar maanden terug het programma een half uur naar voren werd geschoven en al die papa’s en mama’s flink in de problemen werden gebracht.

Lees meer...

‘Durft U de uitdaging aan?’ - Ondernemend Venray in de hal van Harrie zet beste beentje voor

Op de voorpagina van de Telegraaf stond deze week het bericht dat er net zoveel vluchtelingen in ons land waren gearriveerd als de Noord- Limburgse stad Venray. Stiekem had ik gehoopt dat Venray eens op een andere manier op de voorpagina van een landelijke krant zou verschijnen, bijvoorbeeld de Ondernemers Vak Dagen, die ook weer net achter de rug zijn. Het fileleed om de hallen te bereiken was net zo groot als op de ring in Amsterdam, wanneer je de vakbeurs op de RAI bezoekt. Veel nieuwe gezichten van ver buiten Venray hebben onze metropool eindelijk ontdekt. Niets werd aan het toeval overgelaten.

Lees meer...

Lees!

Voor mij is de donderdag vanaf dit schooljaar de nieuwe woensdag geworden. Voorheen was ik namelijk altijd op woensdag vrij en bracht ik deze dag samen met mijn dochter door, sinds dit schooljaar is de donderdag van ons. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het altijd heerlijk om in het weekend met z’n drietjes vrij te zijn, maar exclusieve tijd met een meisje van eigen makelij is onvergelijkbaar.

Kindhuwelijken?!?

Wanneer ik ’s ochtendsvroeg opsta om te gaan werken, probeer ik altijd zo zachtjes mogelijk te doen. Aangezien mijn wekker vaak rond 6.45 uur gaat en mijn vriendin en dochter dan nog lekker kunnen slapen, stel ik alles op alles om in stilte de douche op te zoeken en mijn dames te laten liggen. Dit lukt vaker niet dan wel en dat heeft ook zo zijn reden. Lot is er namelijk op gespitst om me niet te hoeven missen in de ochtend.

Lees meer...
Abonneren op deze RSS feed