Vindingrijk!

Ik heb afgelopen weekend weer mogen genieten van enthousiasme en de nodige portie zelfoverschatting (over appeltjes en die boom...) tijdens de zoektocht naar chocolade eieren.

Op het moment dat mijn moeder haar oudste kleinkind (6) influisterde dat hij de allerbeste eierzoeker was en daarom wat eitjes moest laten liggen voor zijn broertje (3) en mijn dochter (2), repliceerde die laatste: ‘Hey! Ik ben de beste zoeker, oma!’. Ik vond dat ze best aanspraak mocht maken op die titel, aangezien ze een uur nadat de laatste eieren gevonden waren er toch nog eentje wist op te duikelen.

Vindingrijk!

Ik heb op deze plek al vaker geschreven over de unieke talenten van jonge kinderen. Onderwijsgoeroe Ken Robinson omschrijft dit talent als ‘Divergent Thinking’: de gave om in plaats van het juiste antwoord te kunnen vinden, de vraag op vele verschillende manieren te kunnen interpreteren en een keur aan mogelijke antwoorden te vinden. Het hoger doel zit hem niet in het vinden van ‘het juiste antwoord’, maar in het denkproces dat voorafgaat! De belangrijkste eigenschap die je voor deze manier van denken nodig hebt is vindingrijkheid. Dit aspect is van nature in bezit van peuters en kleuters. Het enige nadeel is dat we het kinderen ook meteen afleren zodra ze de schoolbanken ingaan. Vanaf groep 3 is onderwijs veelal gericht op dat juiste antwoord, met alle gevolgen van dien.

Daarom was ik afgelopen week ook verheugd toen ik een artikel las op De Correspondent. In dat artikel werd een pleidooi gehouden over het opzetten van het vak Denkvaardigheden binnen het middelbaar onderwijs. Leerlingen leren kritisch, creatief en probleemoplossend na te denken. Minder focus op het juiste antwoord, meer focus op het denkproces vooraf. Het grappige aan dit pleidooi is echter dat we kinderen dus iets moeten gaan aanleren, wat we ze eerder hebben afgeleerd, terwijl ze hier al over beschikten toen ze peuters/kleuters waren! Het doel van zijn pleidooi over het verleggen van die focus staat wat mij betreft recht overeind. Focus op vindingrijkheid!

Het mooie is dat je juist op dit gebied ook als ouder een enorme stempel kan drukken. In de gesprekken die je met je kind voert, waar je ze mee naartoe neemt, hoe je ze de wereld laat ontdekken. Vorige week stond er een jochie uit groep 3 in mijn groep 7-8 zijn spreekbeurt te houden. Zijn juf was onder de indruk geweest en hij wilde zijn verhaal best nog eens vertellen. Hij (6!) vertelde honderduit over de VOC en De Batavia, waar hij zelf was geweest. Geen verhaal over het juiste antwoord, maar over datgene wat hijzelf had ontdekt en gevonden.

De komende twee weken knijp ik er even tussenuit. Nieuwe inspiratie opdoen voor mijn columns, vooral door de wereld te (her)ontdekken in het kielzog van mijn dochter. Veel zien en ondernemen in de hoop dat haar vindingrijkheid op me afstraalt op zoek naar die nieuwe inspiratie. Wat een geluk dat ik die ontdekkingsreis mag maken met de ‘beste zoeker’! Tot snel.

JAN

  • Beoordeel dit item
    (0 stemmen)
  • Gepubliceerd in Onderwijs
  • Lees 2532 keer
terug naar boven