Meelooppapa!

Het schooljaar loopt weer bijna tegen zijn einde en dus wandelt de Avondvierdaagse langzamerhand ook weer menig dagschema binnen. Van donderdag tot en met zondag lopen kinderen uit de regio Venray massaal door het Roojse landschap te zingen waar ze vandaan komen, want dat blijken de mensen namelijk te vragen (overal waar ze heen gaan, ook nog..). Twee van de vier dagen mag ik mijn dochter op de niet te onderschatten 3 kilometer gaan vergezellen. Het heeft een jaar of 22 geduurd, maar ook ikzelf mag dus mijn borst nat gaan maken.

janvandevenMeestal gaat dat overigens vanzelf wel tijdens de Vierdaagse, het nat maken van die borst. Als ik terugdenk aan de jaren dat ik samen met mijn volledige klas van de Maria- Basisschool Oostrum meeliep, komen er toch tal van onweersbuitjes binnendruppelen vanuit mijn herinneringen. Het lijkt traditie dat toch minstens één van die vier dagen te maken krijgt met een plens regen waar je -U- tegen mag zeggen. Ik kan me geen afgelastingen herinneren, terwijl er vorige week toch op verschillende plekken Twee- of Driedaagse verlopen zijn door het extreme weer.

Andere herinneringen aan die Vierdaagse zijn de enorme hoeveelheden Fruittella en Mentos die ik heb weggestouwd tijdens het lopen, het schor binnen lopen op zondagmiddag nadat je veel te lang had moeten wachten bij het defilé, bepakt en bezakt met bloemen (al die snoepcadeaus hadden hun intrede nog niet gedaan) het Schouwburgplein oplopen, de vunzige liedjes die de judovereniging altijd weer wist te verzinnen (en wij dan een jaar later overnamen), De Hommel die altijd met een sneltreinvaart iedere andere school wist in te halen (daar mogen ze nog wel eens een retrospectief meldoniumtestje tegenaan gooien) en de keur aan meeloopouders die in al die jaren met ons mee hebben gelopen. Van klerenkasten met klankkasten tot hopeloos miskende legerofficiers die niet hadden misstaan in de eliteafdeling van de Wehrmacht. Laat je door de benamingen niet foppen, beiden konden net zo goed vrouwelijk zijn.

Eerlijk gezegd is het bij mezelf altijd best meegevallen met die meeloopouders. Ik heb mijn gehele basisschoolcarrière met veel plezier meegedaan. We probeerden er altijd wel iets van te maken, vooral wanneer er een hesje met een schrijfplankje werd gespot op de hoek van de straat. ‘Jury..’, siste het dan door onze groep en iedereen ging snel in formatie en vlak voordat we passeerden zetten we een nummer in dat dan prachtig moest klinken en het liefst ook wat origineels moest zijn. In ieder geval totdat we de hoek om waren. Er zijn ook jaren geweest waarbij we liever wat dolden met elkaar en die formatie en liedjes ons gestolen konden worden. Ook geen probleem. Het draaide vooral om de gezelligheid en daarom liep ook ieder jaar weer ongeveer de gehele klas mee. Ik herinner me echter ook nog een jaar waarin de klas van mijn broertje of zus meedeed, waar een strafexpeditie op Siberië in vergelijking een gezellig uitje bij zou zijn geweest. Na dag één was de hele klas er wel klaar mee, het woord ‘Kenau’ had een gezicht gekregen. Die klas heeft de rest van zijn schoolcarrière ook nog amper meegelopen, het Vierdaagse vuurtje was definitief gedoofd.

Donderdagavond bijten we het spits af. De zwaarste aller afstanden wordt de prooi, 3000 kleutermeters voor de boeg. Uitdagingen als slenterknieën, snotneuzen, losse veters, ongeplande plaspauzes en ik-kan-niet-meertjes zullen ons deel zijn. Vier keer drie kwartier om de herinneringen van later te maken. Ik ben er nog niet helemaal uit voor welke meelooppapa ik zal gaan. We zullen zien wie zich volgend jaar nog allemaal opgeeft. 

JAN

twitter
@janvandeven81

  • Beoordeel dit item
    (0 stemmen)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 1056 keer
Meer in deze categorie: « Koers! Binnenblijven »
terug naar boven