Joseph H.J. Aldenzee - ‘Oude tijden herleven aan de achterkant van mijn schutting!’

Beter een goede buur dan een verre vriend!

Maashees, voor velen het pittoreske dorpje aan de Maas, zeker als ik de VVV folder mag geloven. Ik woon er deze maand al meer dan 25 jaar en het bevalt mij nog steeds uitstekend. In vroegere tijden was in het Katholieke zuiden, waar ik Maashees onder mag rekenen, de hiërarchie in de samenleving sterk verankerd.

joseph aldenzeeZo had je de burgemeester, het hoofd van de school, de dokter, de notaris en uiteraard meneer pastoor, die gezamenlijk als hoeders van de gemeenschap over de kudde waakten maar vooral delegeerden en het liefst van de wieg tot aan het graf. Historici spreken van het geheime convenant waarin de Staat en de Kerk in het geniep afspraken: ‘Houden jullie ze maar dom, dan houden wij ze wel arm.’ Al deze mensen zijn voorgoed verdwenen, inclusief meneer pastoor, sterker nog, de kerk heeft inmiddels bij gebrek aan beminde gelovigen haar deuren definitief gesloten. Maashees is niet van God los, maar het neoliberalisme heeft ons pittoreske dorp inmiddels ook bereikt. Soms lijkt de saamhorigheid verder weg dan ooit. Dat neoliberalisme kan het beste gezien worden als een impliciete bestuursfilosofie. En dat betekent dat sociaal en economisch handelen tot stand komt om uitsluitend het eigen belang te dienen. En dat handelen bepaalt uiteindelijk de marktprijs. Dat noemen wij marktwerking dat de laatste jaren is toegepast in de zorg, het openbaar vervoer en breken wij oude huizen af om op de vrijkomende grond villa’s voor de neoliberale soortgenoten te bouwen. En als het straks aan onze liberale jongens in Den Haag ligt zullen onze pensioenen volgens datzelfde gedachtegoed naar Brussel verhuizen. Soms worden bestuurders uit het verleden gelauwerd, dat het Hare Majesteit heeft behaagt om bij Koninklijk besluit een straat, een laan of een plein naar bijvoorbeeld een oud burgemeester te vernoemen. Zo ook in Maashees. En bij toeval liggen er een aantal panden en percelen die tot het eigendom van de gelauwerde bestuurder behoorden die nu door de nazaten van deze weldoener met verve worden geëxploiteerd, maar dan wel volgens, u raadt het al, de neoliberale spelregels. Aan mijn perceel grensde een aardig oud huisje waar al meer dan 60 jaar dezelfde mensen woonden. In ons democratisch bestel heeft het uiteindelijk 5 jaar geduurd om de huurders eruit te kunnen zetten, teneinde het aftands lelijke huisje te kunnen afbreken om plaats te maken voor een riante villa, bestemd voor alweer een nazaat van de derde generatie van deze weldoener.

Dit mooie riante optrekje, dat we gerust een villa mogen noemen grenst aan mijn perceel, waarbij mijn schutting als erfscheiding dienst doet. De klimop, hangend aan de schutting is aan de wandel gegaan en heeft de perceelgrens van de villa bereikt. De oud burgemeester zou de veldwachter gestuurd hebben om het onwaardige uitzicht, waaraan de villa scheen te worden blootgesteld op last van het gezag te elimineren. Maar tijden zijn verandert, bromsnor is er niet meer. Gewapend met een heggenschaar heeft de nazaat, (wonende in Merselo), met grof geschut het recht in eigen hand genomen en het groen aan beide zijde van de perceelgrens tot aan de grond toe verwijderd. Deze terminator heeft geen andere optie overwogen om de marktwaarde van het onroerend goed te consolideren.

Het blijft boeien

Als oude TV man in Hilversum heeft in het verleden de Dorpsraad mij weleens gevraagd om in een of ander programma Maashees eens goed op de kaart te zetten. De rijdende rechter zou hier wellicht uitkomst kunnen bieden, maar of de hedendaagse dorpsraad daar blij van wordt is ernstig te betwijfelen. Gelukkig is de saamhorigheid nog steeds niet helemaal verdwenen. Neem Nico, een andere buurman en alleskunner, die heeft zijn aanhangwagen op mijn oprit geparkeerd om mij in staat te stellen het verwijderde groen, gratis naar het gemeentelijk stort te kunnen afvoeren. Een goede buur is beter dan een verre vriend en wat dat betreft is Maashees zo gek nog niet! Over gekken gesproken, elk dorp heeft er wel een, ook in Merselo!

Foto: Copyright Joseph Aldenzee

  • Beoordeel dit item
    (1 Stem)
  • Gepubliceerd in Column
  • Lees 721 keer
Meer in deze categorie: « Welkom!
terug naar boven