Oekraïne

Heeft u het al gelezen? Een pak papier van 323 pagina’s blijkt het te zijn, het associatieverdrag van de EU met Oekraïne. Naar verluid nogal technocratisch geschreven en allerminst in aanmerking komend voor de Nobelprijs voor literatuur. Gelukkig doet de media er de laatste weken stinkend hun best voor om datgene waar we met zijn allen voor naar de stembus mogen op 6 april in gewone Jip & Janneke-taal uit te leggen.

Lees meer...

Goed voor mekaar!

Wat was dat een zure appel vorige week. Terwijl haar juf en klasgenootjes een heus wereldrecord gingen neerzetten in de Beekse Bergen, was mijn dochter gekluisterd aan bed en bank. De koorts woedde al 3 nachten en 2 dagen op en af door haar lichaam, waardoor op donderdagochtend de kogel door de kerk ging: niet mee op schoolreisje. Niet zomaar een schoolreisje, maar één die bijgeschreven zou worden in het World Guinness Book of Records. Twintig scholen met in totaal 3000 kinderen zorgden voor dit nieuwe record, waaronder ongeveer 250 kinderen van De Keg in Venray. Het was niet toevallig dat juist deze Venrayse school mocht deelnemen aan dit mooie (en zoals ik van andere ouders al vernam ook vermoeibare) evenement op uitnodiging van het Liliane Fonds.

Lees meer...

Joseph H.J. - Aldenzee No pictures please

Ik ben niet vaak ziek, maar als ik, zoals onlangs, met heftige pijn in mijn rug aan huis gebonden ben en er niets anders opzit dan dwars door de geraniums, uit te kijken over de weilanden slaat de verveling onverbiddelijk toe. Op zulke momenten begin ik steevast in mezelf te mijmeren over de goeie ouwe tijd en ik vraag me dan af of het er met al die moderne techniek allemaal beter op geworden is. Vroeger ging je bijvoorbeeld bij elkaar op visite, het woord alleen al hoor je nauwelijks meer.

Lees meer...

Rugzak!

De dynamiek in mijn huidige schakelklas met asielzoekerskinderen is gigantisch! Er komen bijna wekelijks nieuwe kinderen in mijn klas, net zoals er bijna wekelijks vertrekken. De gemiddelde groepsgrootte binnen onze schakelklassen schommelt een beetje tussen de 12 en de 17 leerlingen. Dit lijkt vanuit het regulier basisonderwijsperspectief een heerlijk klein klasje! Ik moet ook toegeven, zo weinig leerlingen heb ik in de 7 jaar dat ik in Vierlingsbeek werkte ook nooit in mijn klas gehad. Vorig schooljaar nog mocht ik daar een klas draaien met 33 leerlingen, bijna het dubbele. Maar wat ik hiervoor ook al lang wist; een aantal zegt helemaal niets! Het gaat om dat wat ze met zich meebrengen.

Lees meer...

De Stemming!

Afgelopen zondag mocht ik aanschuiven in Maastricht bij het liveradioprogramma De Stemming van L1 in Café Forum. Er was me gevraagd om als afsluiting van het programma plaats te nemen in het discussiepanel en in het begin om wat meer te vertellen over de noodzaak van een brede focus op radicalisering binnen de provinciale politiek. Iets na het middaguur schoven Tweede Kamerlid Roland van Vliet (ex-PVV) en hoogleraar Bestuurskunde Paul Frissen aan om het verjaardagsfeestje van 10 jaar PVV te analyseren.

Lees meer...

Stralen

‘Wie wil de olifant zijn?’ vraag ik aan mijn groep 3. Een stuk of 10 kinderen steken hun vinger op. Ik kies twee kinderen die normaal gesproken niet veel aandacht vragen. De ene zal de zelfgemaakte slurf voor zijn neus houden, en de ander zal daarachter lopen met twee grote papieren oren in zijn hand. Zo lijken ze samen een echte olifant. ‘Wie wil de grote glibberige gele slang dan dragen?’

We hebben deze week ‘open podium’ waarbij alle klassen mogen optreden. Met mijn klas hebben we een prachtig lied voorbereid waar hier en daar wat dieren in voorbij komen. Ik vind het zelf als leerkracht altijd een hele opgave zo’n open podium. Je wil graag goed voor de dag komen en de kinderen laten stralen tijdens hun moment of fame. Je wil een goed lied uitkiezen en iets origineels bedenken. Zelfs mijn handvaardigheidsles is aangepast op het open podium. Nog niet te spreken over 21 zenuwachtige kinderen…

Lees meer...

Joseph H.J. Aldenzee - ‘Ras optimisten zijn zelden chagrijnig’ Hoe gelukkig ben jij?

Ik voel me een beetje grieperig en omdat het toch weer eens tijd wordt voor de jaarlijkse check, die ik gemiddeld eens in de 3 jaar onderga, vervoeg ik mij bij ‘Huisartsenpost Buitenlust’. Zoals het hoort, lopen de afspraken voor mij, bij elkaar minstens 45 minuten uit en dan zit er niets anders op dan de tijd te doden met wat van de in ruime mate aanwezige lectuur. Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat de gezaghebbers in de kliniek een op zijn minst geringschattend beeld van hun eigen clientèle hebben. De voorhanden zijnde tijdschriften lijken stuk voor stuk niet van het niveau dat je op de koffietafel van een, laten we zeggen, aanstaande promovendus zou aantreffen. Stapels Privé’s en Story’s waarin ons een al dan niet realistische blik in het leven van de trendsetters van deze tijd gegund wordt.

Lees meer...

Logeerbeer!

Het was al laat afgelopen vrijdag toen ik terugkwam uit Maastricht. Een dagje commissievergaderingen in het Gouvernement hadden ervoor gezorgd dat ik pas rond 19.00 uur in de avond mijn oprit opreed. Ik had de borrel overgeslagen, omdat ik perse op tijd thuis wilde zijn voordat mijn dochter naar bed moest. Ik wist namelijk dat het een grote dag voor haar geweest was, we hadden er al eventjes over gebeld toen ik ergens op de A73 op weg naar huis reed. Het volume van haar stem en de snelheid waarmee ze sprak verraadden een opgewonden stemming, daar hoefde je geen vader voor te zijn om dat te horen.

Lees meer...

Zaterdagmorgen!

Toen Lot 4,5 jaar geleden mijn wereld kwam veroveren, veranderde er van de één-op-de-andere-dag ontzettend veel. Zo wist ik bijvoorbeeld heus wel dat de dag uit 24 uur bestond, maar dat ik er voorheen zoveel in mijn bed van doorbracht, daar was ik me niet bewust van. Gevoelsmatig bestonden de zaterdag en zondag doorgaans uit veel minder uren dan de werkdagen. Op die dagen stond ik altijd al vroeg op om naar mijn werk/ studie te gaan, maar die zaterdag en zondag… Rond een uurtje of 11 in de ochtend werd ik wakker om een uur later daadwerkelijk uit bed te komen. Even lekker ontbijten/ lunchen, daarna de sociale banden aantrekken, een hapje eten, misschien nog een avond-/nachtprogramma en het bed weer in. Op zondags eenzelfde ochtendprogramma, de nodige sportuitzendingen en dan begon de werkweek weer.

Lees meer...

Joseph H.J. Aldenzee - Ben jij 50-plusser? Hoe zit het met jouw libido?

Voor de rokers onder ons, wie kent het niet, de rookbak buiten het café, waar de straffe paffers aan hun peuk staan te trekken waar met een praatje al gauw de verhalen los komen. Mijn laatste bezoek rondom de gasverwarmer was bij de reünie van het Pentagon waar, hoe kan het ook anders, seks het onderwerp van gesprek werd. Ik werd door een mederoker geïnformeerd wat er zoal op het internet te vinden was. Seks in je omgeving, seks in je achtertuin, single seks, kortom het web biedt tal van aanbiedingen om mijn libido, mocht ik daar überhaupt behoefte aan hebben, enigszins op peil te houden. 

Lees meer...

Vastelaovend en zo!

Wanneer u deze column leest zit het er waarschijnlijk al op, of de laatste haringen worden nu nog verorberd. Het was weer een mooi feest, durf ik zelfs nu al te stellen. Want de donderdag voordat de Limburgse Vastelaovend losbarstte, vormde namelijk het decor van deze column. ‘Jan, kun je de column in plaats van op maandag al vast de donderdag ervoor naar ons toe sturen?’, luidde de vraag van de redactie anderhalve week terug. Afgelopen dagen werd er namelijk even niet gewerkt, er is maar een ding dat in Venray Boeit deze tijd van het jaar: Vastelaovend ien Rooj!

Lees meer...
Abonneren op deze RSS feed