Vooral gewoon jezelf zijn

Hoi, ik ben Jessie en ik zit in groep 8. Ik dans graag bij Dizzy Dance en ik handbal bij HV Manual Venray. Schrijven vind ik heel leuk om te doen, en omdat ik bijna naar de brugklas ga, vertel ik over hoe het is om van groep 8 naar de brugklas te gaan.

Op dit moment ben ik met vanalles bezig. Met de revue (eindmusical), met het kamp en met nadenken over de middelbare school. Die komt namelijk steeds dichterbij...

Een revue maken kost veel tijd. Ik heb ieder jaar naar groep 8 zitten kijken, maar ik had geen idee hoeveel tijd en energie daarin zat. En ik wist ook niet dat je, als je moet oefenen voor de revue, gewoon de klas uit mag. Ideaal!

Op het podium staan en acteren lijkt me geweldig, maar ook heel erg spannend. Dan doe je alles live en kun je geen stukje uit een scène knippen waar je je tekst vergeet. Gelukkig hebben we nog veel weken om te oefenen. Dat worden drukke weken!

Ik denk ook aan het kamp. Zal er iets gebeuren? Zal er ruzie zijn? Zal dit, zal dat. Ik denk dat het kamp vooral heel leuk gaat worden. Behalve als onze meester heel erg boos wordt, dat is natuurlijk minder leuk.

Hoe zal het zijn om met onze klas en de andere groep 8 rond het kampvuur te zitten, terwijl ik liedjes speel op mijn gitaar en de rest uit volle borst meezingt, onze ogen branden van de warmte van het vuur en de lucht boven ons pikzwart is? Ik fantaseer er stiekem over, want een kampvuur hoort echt bij het kamp. Dat zie je ook altijd in films en zo.

Ik heb er ontzettend veel zin in. Ik heb er lang naar uitgekeken, en dan is het eindelijk daar! Op de planning staan leuke activiteiten, heb ik al gezien. Dat wordt zeker weten super!

Dan heb je nog de middelbare school. Bergen huiswerk, loodzware tassen met boeken en elk uur een andere leraar of lerares in een ander lokaal. Dat wordt wennen!

Eigenlijk hoef ik me er nu nog niet echt druk over te maken. Het duurt nog wel even voordat het zover is, maar ik wil goed voorbereid zijn op die grote stap, en vooral op de eerste dag. Spannend!!

De eerste indruk vergeet je niet meer, dat moet ik in mijn hoofd houden. Dus vooral gewoon jezelf zijn. Dat is het makkelijkste, zou je denken, maar als je er echt over na gaat denken is het juist heel erg moeilijk.

Ik ga mijn best gewoon doen, en ik schrijf alles op! Dan overleef ik het wel.

Jessie Alders 

terug naar boven